Bez tytułu (między)

Obiekt z siedmiu przezroczystych tafli szklanych nałożonych w pionie jedna na drugą i osadzonych w białym prostopadłościennym postumencie z płyty pilśniowej. Na każdej tafli naklejona została wycięta z czarnej folii jedna z kolejnych liter składających się na przyimek „między”; odpowiednie rozmieszczenie liter tworzy od frontu złudzenie, że słowo zapisane jest w jednej płaszczyźnie. Ta wizualizacja pojęcia „między” wykorzystuje częsty w twórczości Drożdża zabieg tautologii („między” między szybami), by wskazać na kolejną możliwość interpretacji tego pojęcia, sugerującą przestrzenne rozrastanie się jego znaczeń.
Jest to trzecia, ostatnia, wersja koncepcyjna między. Dwie poprzednie: 1967 – tekst w pięciu wersach, w których słowo „między” wpisywane jest w środek wersu zawierającego już kilkakrotnie powtórzone to słowo; 1977 – wersja płaszczyzn w przestrzeni, w której słowo „między” rozpisane jest na ścianach, suficie i podłodze galerii.