Teksty

Twórczością Stanisława Dróżdża zajmowało się wielu badaczy: literaturoznawcy, historycy i krytycy sztuki, kulturoznawcy. Mimo że wystawiając swoje prace w galeriach sztuki poeta konkretysta siłą rzeczy najmocniej wpisywał się w środowisko artystów plastyków i osób piszących o sztuce, to jednak najdłużej i najbardziej konsekwentnie towarzyszył teoretycznie jego twórczości Tadeusz Sławek, profesor filologii zajmujący się głównie literaturą angielskojęzyczną. Jego eseje omawiające „pojęciokształty” jako oryginalną autorską koncepcję oraz analizy poszczególnych utworów najbardziej przyczyniły się do zrozumienia i spopularyzowania dzieł Stanisława Dróżdża.

Duże znaczenie ma też obszerny rozdział poświęcony jego utworom w książce Małgorzaty Dawidek Gryglickiej Historia tekstu wizualnego. Polska po 1967 roku wydanej w 2012 roku, do której zainteresowanego czytelnika odsyłamy. Elżbieta Łubowicz, polonistka i krytyk sztuki, towarzysząca od końca lat 70. XX wieku ruchowi wrocławskiej poezji konkretnej – kurator pierwszej monograficznej wystawy Stanisława Dróżdża w roku jego śmierci, 2009 – jest także autorką kilku istotnych tekstów, których wybór zamieszczamy.

O Stanisławie Dróżdżu z innej jeszcze pozycji – jego bliskich współpracowników i członków rodziny – pisali poligraf i artysta Michał Bieganowski oraz Michał Głowala, siostrzeniec poety, jego przyjaciel, a także profesor filozofii.