Teksty cyfrowe (Zegary. Poza konkretem)

Praca złożona z 28 zegarów i wydruków komputerowych według programu opracowanego przez Jerzego Baranowskiego. Zegary (wykorzystane zostały jednakowe czynne budziki ustawione na drewnianych półkach) zostały spreparowane według założonego systemu: dziewięć zegarów na górnej półce chodziło normalnie, dziewięć na półce środkowej – było unieruchomione, a dziewięć na dolnej półce chodziło do tyłu. W pionowych kolumnach stan zegarów także był ustawiony według założonych zasad, które dotyczyły obecności lub nieobecności wskazówek oraz ich wzajemnej relacji (np. wskazówka godzinowa zamieniona z minutową). Pod spodem umieszczony został budzik rozebrany na części. Co godzinę fotografowany był stan wskazówek na zegarach i według tych fotografii ustalone zostały współrzędne miejsc na kuli ziemskiej, gdzie taki czas był w tym momencie rejestrowany; program do tej operacji opracował informatyk z Politechniki Wrocławskiej. Czas – jego istota oraz percepcja – to jeden z najczęściej podejmowanych przez Drożdża tematów; w tym przypadku jest to względność czasu oraz relacja miernika czasu, jakim jest zegar, do tego pojęcia. Na wystawie monograficznej Stanisława Drożdża w Muzeum Narodowym w 2009 roku praca ta zrealizowana została, przy nowych już możliwościach technicznych, w wersji elektronicznych zegarów ściennych z białym cyferblatem oraz czarną oprawą i wskazówkami – co znacznie lepiej wpisywało się w tę konsekwentnie stosowaną przez niego kolorystykę.