Sytuacja (wariant podstawowy) [nawiasy]

Jedna z prac Dróżdża wykorzystujących najmniejsze elementy pisma, jakimi są znaki interpunkcyjne. W innych zastosowana była kropka, przecinek, znak zapytania, wykrzyknik (np. niepewność, wahanie, pewność). Znaki te potraktowane zostały jako wyizolowane, pozbawione tekstu, w którym standardowo pełnią swoją funkcję. W koncepcji autora znacząca staje się krawędź kartki/planszy, na której umieszczone zostają znaki nawiasu, przecinająca wnętrze pola objętego nawiasami. Przedstawione zostały kolejne warianty użycia nawiasu z (nieistniejącym) tekstem: nawias zostaje otwarty, a jego zamkniecie dokonuje się w następnym wersie; nawias zostaje otwarty i zamknięty w tym samym wersie; w jednym wersie umieszczone jest zarówno zamknięcie nawiasu bez uprzedniego jego otwarcia, jak i otwarcie nowego nawiasu bez zamknięcia; w kolejnym wersie – zamknięcie nawiasu bez otwarcia go; w ostatnim – otwarcie nawiasu bez zamknięcia. Wykorzystane tu zostają – na zasadzie matematycznej kombinacji – wszystkie warianty użycia nawiasu w tekście. Ta koncepcja inspiruje refleksję na temat tekstu głównego oraz dygresji, wskazując na wszystkie możliwości ich wzajemnych relacji. Praca prezentowana była w postaci odręcznych znaków na kartce papieru, odbitki fotograficznej w powiększeniu i ręcznie pisanej planszy czarnymi znakami na białym tle.