Samotność

Praca ma kształt kwadratu. Składają się na nią zapisane w wersach, w równych odstępach, cyfry „1”; cyfry na wszystkich krawędziach kwadratu są nimi przecięte, co sugeruje kontynuację poza planszą. Liczba „1” w matematyce jest „najbardziej samotną liczbą na świecie” ze względu na to, iż nie może być zaliczona ani do liczb podzielnych przez inne liczby, ani do liczb pierwszych – które muszą dzielić się przez dwie liczby: przez siebie same i przez jeden – toteż bardzo trafnie wybrana została przez autora jako znak wizualizujący pojęcie samotności. Praca prezentowana była zarówno w postaci czarnych cyfr na białym tle, jak i białych na czarnym tle, w wielu wersjach: jako maszynopis na kartce papieru, odbitka fotograficzna, plansza wystawowa – tekst ręcznie pisany tuszem na brystolu, druk na papierowym podłożu. Istnieje także dzieło Barbary Kozłowskiej: Interpretacja przestrzenna poezji strukturalnej Stanisława Dróżdża „Samotność” (Wrocław).