Continuum

Pracę tworzą gęste wersy składające się z zer i wypełniające całą płaszczyznę aż do jej krawędzi, którymi skrajne wersy zer zostają przecięte. W centrum pracy wstawiony jest przecinek rozdzielający środkowy wers na dwie części. Jest to kolejny utwór oparty na symbolach matematycznych. Jego zasadą jest wskazanie na znaczenie drobnego elementu w systemie językowym, którego obecność lub nieobecność radykalnie zmienia sens dzieła – podobnie jak w przypadku Optimum, mikro – makro czy przy/e/szłość. W Continuum ten jeden przecinek decyduje o tym, że w miejsce dekoracyjnego wzoru utworzonego przez zera mamy do czynienia z ogromnym ułamkiem dziesiętnym, w którym nieznane są zarówno początkowe jego cyfry znajdujące się przed przecinkiem, jak i końcowe po przecinku. Fascynacja wielkimi liczbami niemożliwymi do ogarnięcia ludzką wyobraźnią, ale możliwymi do prostego zapisania w języku matematyki, to temat powracający w twórczości Drożdża, związany z pojęciami przestrzeni i czasu w relacji do ludzkiego życia. Praca realizowana była w postaci maszynopisu, planszy pisanej ręcznie emulsją na brystolu oraz na zagruntowanej płycie pilśniowej, a także jako wydruk cyfrowy na papierze naklejonym na sztywne podłoże.