Bez tytułu (Teksty cyfrowe)

Praca składa się z 12 plansz wypełnionych cyframi od 1 do 9 i 0 według założonego systemu kombinacji. Na pierwszej planszy znajduje się w jej centrum ciąg tych właśnie cyfr, z których każda złożona jest z tych samych drobnych cyfr („1” – z jedynek, „2” – z dwójek, „3” – z trójek itd.). Druga plansza składa się z wąskich szpalt, z których każda złożona jest z kolejnych drobnych cyfr (pierwsza szpalta – z jedynek, druga – z dwójek itd.). Na pozostałych dziesięciu planszach w centrum nadal obecny jest ciąg cyfr (jak na pierwszej planszy), ale tło wypełniają drobne cyfry według stałej zasady: najpierw jedynki (co sprawia, że w tło wtapia się cyfra „1”); potem dwójki itd. Wykorzystująca matematyczne znaki praca odnosi się do zagadnienia epistemologicznego: to, co oczywiste (jak np. powietrze), najtrudniej jest nam spostrzec. Realizowana była jako wydruk komputerowy na papierze oraz druk cyfrowy na papierze naklejonym na sztywne podłoże.