Bez tytułu (punkt)

Dzieło składa się z dwóch kwadratowych białych plansz; pierwsza jest pusta, na drugiej znajduje się pojedynczy czarny punkt. Ideą pracy jest wizualizacja pojęć „nic” i „coś”, między którymi przebiega nieostra granica, gdyż trudno jest określić, ile „czegoś” potrzeba, by nie było to już „nic”. Przypomina to znane pytanie o łysinę zadane przez starożytnych filozofów: przy ilu włosach na głowie człowiek wciąż jest owłosiony, a kiedy już łysy? To działanie wyobraźni dokonuje się na przykład przy próbie wyobrażenia sobie próżni w Kosmosie, w której jednak pojawiają się znikome cząstki materii. Praca realizowana była w postaci druku cyfrowego na papierze naklejonym na sztywne podłoże.