Bez tytułu (przecinki, zera)

Praca składa się z trzech kwadratowych plansz, zawierających kolejno: same przecinki, same zera, zera oddzielane wzajemnie od siebie przecinkami. Kontynuuje ideę podjętą w Continuum z 1973 roku. W tamtym utworze jeden przecinek wstawiony między zera nadawał znaczenie czysto wizualnemu wzorowi; tutaj umieszczenie przecinka po każdym zerze żadnego znaczenia nie tworzy. Koncepcja tej pracy wywołuje refleksję nad wagą konwencji, która, wprowadzając stałe reguły, tworzy system językowy – werbalny lub matematyczny. W swoich pojęciokształtach Stanisław Drożdż, wyjmując elementy języka z systemu i wprowadzając je w nowy kontekst, paradoksalnie wskazuje na sens i wartość istnienia językowego systemu. Praca realizowana była w postaci druku cyfrowego na papierze naklejonym na sztywne podłoże.