Bez tytułu (obok)

Praca prezentowana była w formie prostokąta lub kwadratu; tworzy ją wielokrotnie powtórzone w wersach, ze stałą spacją, przyimek „obok”. Zapis ten tworzy zwarty blok w centrum kartki papieru. Słowa na końcu wersów ucięte są krawędzią domniemanego „kadru”. Jest to gra między wyobrażonym w nieskończoności pojęciem „obok” a jego słownym zapisem, który podlega ograniczeniu ze względu na materialne warunki tego zapisu. Praca prezentowana była w formie maszynopisu na papierze.