Bez tytułu (człowiek – ludzie)

Praca oparta jest na wzajemnych relacjach między pojęciami „człowiek” i „ludzie”. Składa się z sześciu czarnych poziomych prostokątów zestawionych w dwóch kolumnach i trzech rzędach. Na każdym z nich umieszczone jest centralnie jedno słowo zapisane białymi literami – w układzie z góry na dół i od lewej do prawej (zgodnie z kierunkiem czytania tekstu): „człowiek”, „ludzie” / „ludzie”, „człowiek” / „człowiek”, „ludzie”. W każdą literę pierwszego słowa „człowiek” wpisane jest wielokrotnie powtórzone to samo; w pierwsze słowo „ludzie” – wielokrotnie powtórzone to samo słowo. W drugie słowo „ludzie” wpisane jest wielokrotnie powtórzone słowo „człowiek”; w drugie słowo „człowiek” wpisane jest wielokrotnie powtórzone słowo „ludzie”. W trzecie słowo „człowiek” wpisane są oba te wielokrotnie powtórzone słowa nałożone na siebie; podobnie w trzecim słowie „ludzie”. Praca jest refleksją nad wzajemną relacją między pojęciami wyrażonymi przez słowa „człowiek” i „ludzie” – między indywidualną ludzką osobą a tymi jednostkami ujętymi zbiorowo. Prezentowana była w postaci ręcznie malowanej i pisanej planszy położonej na podłodze.