Bez tytułu (białe – czarne)

Praca ma formę prostokątnej planszy zbliżonej do kwadratu, podzielonej czarnymi liniami na sześć równych pól ułożonych w dwóch kolumnach i trzech rzędach. Pola wypełnione są białym lub czarnym tłem. Pierwsze pole jest białe, ostatnie czarne, oba bez tekstu. W pozostałych czterech polach umieszczone są słowa „białe” lub „czarne”, zapisane bezszeryfową czcionką. W polach z białym tłem tekst jest czarny, w polach z czarnym tłem – biały. Praca oparta jest na zasadzie matematycznej kombinacji oraz tautologii. Koncepcja ta sugeruje istnienie na czystym białym polu słowa „białe” zapisanego białymi literami, a na czarnym polu – słowa „czarne” zapisanego czarnymi literami. Może także wskazywać na różnicę między materialnym obiektem samym w sobie a zawsze niedoskonałym werbalnym opisem tego obiektu, który musi być oparty na zasadzie opozycji koloru. Praca prezentowana była w wielu wersjach: jako plansza malowana ręcznie tuszem na brystolu, jako odbitka fotograficzna, a także drukowana na papierze naklejonym na sztywne podłoże, w tym na aluminium (dibond).